Zabieg ONP

parallax background

Obniżenie narządu płciowego spowodowane jest rozciągnięciem lub rozerwaniem mięśni dna miednicy podtrzymujących pochwę, odbytnicę i pęcherz moczowy, jak również rozciągnięciem i defektem powięzi pochwy.
Nie bez znaczenia jest też rozciągnięcie czy rozerwanie mięśni krocza, co wpływa zarówno na estetykę, jak i funkcję.



Przyczyny

porody pochwowe (trudne, dużych płodów, położnicze zabiegi pochwowe)
ciężka praca fizyczna
przyczyny genetyczne (wrodzona wiotkość tkanki łącznej)


Zaburzenia anatomii

rozwarty srom
niskie krocze (odległość pomiędzy przedsionkiem pochwy a odbytem < 2cm)
szeroka pochwa i wynikający z tego brak komfortu seksualnego
wysuwanie się ścian pochwy - najczęściej tylnej ściany pochwy tzw. rectocoele
wysuwanie się szyjki macicy

Zaburzenia funkcji

dyskomfort seksualny
częstsze infekcje pochwy
mimowolne „łapanie” wody podczas kąpieli
uczucie parcia w pochwie
bóle podbrzusza
nietrzymanie gazów
trudności w defekacji
naglące parcia (moczu)

Diagnostyka

Wywiad lekarski
Badanie ginekologiczne z ultrasonografia dopochwową
Szczegółowe badanie ginekologiczne najczęściej jest wystarczającym narzędziem umożliwiającym zaplanowanie leczenia


Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze jest optymalną opcją w przypadku małego zaawansowania obniżenia narządu płciowego jak również u pacjentek, które nie decydują się na leczenie operacyjne.


Farmakoterapia


Jest raczej leczeniem wspomagającym, a nie zasadniczym u pacjentek z atrofią urogenitalną.
Stosowane są miejscowo, dopochwowo estrogeny w formie kremów, maści lub tabletek.

Pessaroterapia


Dobrze dobrany i tolerowany przez pacjentkę pessar jest idealną opcją u pacjentek starszych i powinien być rozważony zawsze, zanim zaproponujemy pacjentce leczenie operacyjne.


Lecznie małoinwazyjne

Ultradźwięki HIFU


Technologia wykorzystująca falę dźwiękową o szczególnych parametrach HIFU (high intensity focused ultrasound, microfocused ultrasound), polega na przeniesieniu energii mechanicznej w formie fali ultradźwiękowej o określonym natężeniu przez różne środowiska tkankowe, wywołując w miejscu będącym celem działania dwa efekty: termiczny polegający na wzroście temperatury oraz mechaniczny tzw. kawitacji, czyli wytworzenia gazu i jego ruchu w obszarze fali, który generuje siły ściskająco-rozprężające. Siły te tworzą pęcherzyki gazu, które zaczynają oscylować i uszkadzają błony komórkowe. Dzięki skupianiu energii destrukcja tkanki ma miejsce tylko w planowanym określonym rejonie, a tkanki poza tym obszarem nie są narażone na uszkodzenie.
Podobnie jak przy laserze CO2 podgrzanie tkanki prowadzi do pobudzenia fibroblastów i zwiększonej produkcji kolagenu i elastyny w ścianie pochwy. Zabiegi HIFU są stosowane w szeroko pojętej medycynie estetycznej od 2009 roku, co tylko potwierdza ich bezpieczeństwo i skuteczność.
Działanie HIFU jest jednak znacznie głębsze. Nowoczesne urządzenia posiadające certyfikat medyczny - aktualnie jedynym na świecie jest urządzenie Ultravera firmy HIRONIC umożliwiają w zależności od użytej głowicy dopochwowej penetrację na głębokości 1,5 mm, 3 mm i 4,5 mm.
W porównaniu do lasera CO2 urządzenie działa głębiej na poziomie powięzi łonowo-cewkowej oraz jest w stanie wpływać na więzadła łonowo-cewkowe, co jest unikalne dla tej technologii.
Zabieg polega na wprowadzeniu do pochwy obrotowej głowicy emitującej falę dźwiękową. Podczas emisji fali dźwiękowej powstają charakterystyczne kolumny uszkodzenia termicznego.

Czas trwania zabiegu: 15-30 minut.
Znieczulenie: nie jest wymagane.
Rekonwalescencja: 3 dni.
Ilość zabiegów: u pacjentek do 40 r.ż. najczęściej wystarczy 1 zabieg, po 40 r.ż. 2-3 zabiegi w odstępach 4-6 tygodni.


Laser CO2


Stosowane są w leczeniu łagodnych i umiarkowanych postaci wysiłkowego nietrzymania moczu lub obniżenia narządu płciowego.
Promień lasera CO2 penetruje ścianę pochwy na głębokości około 1 mm i w tym miejscu dochodzi do odparowania tkanki - powstaje tzw. kolumna uszkodzenia termicznego. Jednocześnie w tkance sąsiadującej dochodzi do jej pulsowego podgrzania do temp około 60 stopni Celsjusza. W tak podgrzanej tkance pobudzone zostają komórki - fibroblasty, które odpowiedzialne są za zwiększoną produkcję kolagenu i elastyny, których zmniejszona koncentracja w ścianie pochwy, powodująca jej wiotkość, jest jedną z przyczyn WNM.
Zabieg polega na wprowadzeniu do pochwy obrotowej końcówki, która obracając się o 360 stopni umożliwia pokrycie całej powierzchni ściany pochwy promieniami lasera.

Czas trwania: 15-20 minut.
Znieczulenie: dopochwowy krem z lidokainą 9%.
Rekonwalescencja: 7-10 dni. W tym okresie nie jest zalecane współżycie, mogą występować upławy, co wynika z ablacyjnego charakteru zabiegu.
Ilość zabiegów: optymalne dla końcowego efektu są 2 zabiegi w odstępie 4-6 tygodni.


Radiofrekwencja RF


Termin "radiofrekwencja" RF odnosi się do przemiennego prądu elektrycznego (prąd elektryczny okresowo zmienny), którego wartości chwilowe podlegają zmianom w powtarzalny określony sposób z częstotliwością obejmującą zakres od 3Hz do 3000 GHz.
Urządzenia te wykorzystują podobny wzór zaprogramowanego uszkodzenia tkanki jak lasery CO2 lub HIFU z tym, że efekt frakcyjnego podgrzanie tkanki wywołany jest przez przepływ prądu o charakterystyce opisanej powyżej.
Końcowym efektem biologicznym jest pobudzenie fibroblastów do produkcji kolagenu i elastyny, wzrost elastyczności, lepsze ukrwienie a tym samym odżywienie tkanek widoczne szczególnie w przypadkach atrofii urogenitalnej i jej klinicznych następstw.
Urządzenia tego typu stosowane są w ginekologii ze wskazań podobnych jak lasery i HIFU z porównywalnym, a nawet głębszym, niż lasery efektem i podobnie jak HIFU nie wymagają znieczulenia miejscowego.
Zabieg polega na wprowadzeniu do pochwy końcówki waginalnej emitującej prąd o częstotliwości radiowej.

Znieczulenie: nie jest wymagane.
Rekonwalescencja: 7-10 dni, mogą wystąpić upławy.
Ilość zabiegów: optymalnie 2 do 3 w odstępie 4 tygodni.


Leczenie operacyjne

Zakres zabiegu i rodzaj zależy od stopnia obniżenia narządu płciowego.
W przypadku defektu powięziowego przedniej lub tylnej ściany pochwy bez towarzyszącego wysuwania się szyjki macicy skutecznym zabiegiem jest rekonstrukcja powięzi przedniej lub tylnej ściany pochwy i krocza tzw. operacja plastyczna przedniej lub tylnej ściany pochwy i krocza.

Operacja plastyczna przedniej ściany pochwy


Wykonywana jest przy tzw. defekcie centralnym, kiedy boczne ściany pochwy nie są oderwane od powięzi miednicy. Zabieg wykonywany może być w znieczuleniu miejscowym, ogólnym lub podpajęczym („do kręgosłupa”).

Etapy zabiegu:
- nacięcie, odpreparowanie i wycięcie nadmiaru przedniej ściany pochwy
- założenie szwów na powięź
- w przypadku plastyki tylnej ściany pochwy założenie szwów na rozciągnięte lub rozerwane mięśnie krocza i dna miednicy
- zeszycie ściany pochwy

Powikłania:
- nieprawidłowe gojenie rany (rozejście się)
- krwawienia pooperacyjne
- krwiaki pooperacyjne
- dyspareunia pooperacyjna

Powikłania zdarzają się rzadko - 3-5% - i są stosunkowo proste w leczeniu.


Rekonwalescencja:
Po zabiegu, w zależności od znieczulenia, pacjentka może opuścić klinikę bezpośrednio po wykonanej procedurze operacyjnej (znieczulenie miejscowe) lub po kilku do kilkunastu godzin.
Powrót do ogólnych czynności życiowych i zawodowych możliwy jest po 3 dniach.
Po 7-8 dniach konieczna jest wizyta pooperacyjna, na której usuwane są szwy z krocza.
Szwy zakładane na ściany pochwy są rozpuszczalne, nie jest wymagane ich usunięcie. Pełne zagojenie ran pooperacyjnych do 6-8 tygodni.


Dzięki zabiegowi uzyskujemy zwężenie pochwy, usunięcie uchyłka pęcherza moczowego (cystocoele) lub/i usunięcie uchyłka odbytnicy (rectocoele) oraz poprawienie napięcia mięśni dna miednicy i podniesienie krocza, czyli powiększenie odległości pomiędzy przedsionkiem pochwy a odbytem.


Dzięki zabiegowi uzyskujemy zarówno poprawę anatomii jak i funkcji.
Pochwa staje się węższa, srom nie jest rozwarty, wzrasta napięcie mięśni dna miednicy i krocza, co wpływa na funkcje seksualne oraz często lepsza kontrolę oddawania moczu, zmniejszenie ilości parć naglących, ilości mikcji, kontrolę gazów itd.


Leczenie operacyjne w przypadku wysuwania się szyjki macicy lub wypadania macicy


Istnieje wiele technik operacyjnych z dostępu: pochwowego, laparoskopowego i brzusznego.

Opierając się na doświadczeniu kilkuset zabiegów operacyjnych zalecam pacjentkom minimalnie inwazyjną metodę leczenia operacyjnego z dostępu pochwowego.


Podwieszenie macicy lub szyjki macicy do więzadeł krzyżowo-kolcowych (SSLF- sacro-spinous ligament fixation)

Zabieg polega na podwieszeniu macicy oraz pochwy do więzadła krzyżowo-kolcowego będącego elementem kostno-więzadłowego rusztowania miednicy.
Zabieg wykonywany jest na bloku operacyjnym w warunkach szpitalnych.
Czas trwania zabiegu: 30-40 minut.
Znieczulenie: podpajęcze („do kręgosłupa”)

- nacięcie ściany pochwy
- identyfikacja kolca kulszowego i więzadła krzyżowo-kolcowego
- fiksacja nici lub taśmy obustronnie do więzadła k-k
- podwieszenie macicy i pochwy do więzadła k-k
- zeszycie ściany pochwy
Czasami jako procedurę towarzyszącą wykonuję się operacje plastyczne przedniej i/lub tylnej ściany ściany pochwy i krocza.

Powikłania:
- krwawienia pooperacyjne
- stany zapalne
- krwiaki pooperacyjne
- pooperacyjne bóle miednicy
- dyspareunia pooperacyjna

Powikłania zdarzają się rzadko (5-10%)


Dysponujemy najnowocześniejszymi urządzeniami do małoinwazyjnych metod leczenia Wysiłkowego Nietrzymania Moczu. W naszym gabinecie oferujemy zarówno zabiegi przy użyciu ultradźwięków HIFU, lasera CO2 oraz radiofrekwencji RF.

Dzięki temu jesteśmy w stanie zapewnić naszym pacjentkom idealnie dopasowane zabiegi do zdiagnozowanych schorzeń!

Dalsze postępowanie


Nie wszystkie badania są konieczne w celu ustalenia leczenia i najczęściej dobrze przeprowadzony wywiad pokazuje lekarzowi, jakie metody pogłębionej diagnostyki mogą być konieczne w celu wyboru najlepszej metody leczenia.